جمعیت علمی پیشگیری از خودکشی ایران- داستان های من
داستان شماره چهار

حذف تصاویر و رنگ‌ها  | تاریخ ارسال: ۱۳۹۷/۱۲/۳ | 
داستان 4.
حدودا 19-18 سالم بود. وضعیت روحی خوبی نداشتم. پدر و مادرم با این که آدم های تحصیل کرده ای بودند اما بیش از اندازه سخت گیر بودند. همیشه از این موضوع تحت فشار بودم. با این که دانشجو شده بودم ولی نسبت به هم سن و سال هایم خیلی محدود بودم. از طرف دیگه درگیر روابط عاطفی بودم که اونجور که دوست داشتم پیش نمی رفت و فشار تحصیل در رشته فنی در یکی از دانشگاه‌های مطرح همه دست به دست هم داده بود تا روز به روز از شرایط ناراضی تر و افسرده تر باشم. یک روز به دلیل سخت گیری های بی مورد پدرم شدیدا با او درگیر شدم. موضوع تا جایی پیش رفت که پدرم حتی گوشی موبایل و سوییچ ماشین من رو گرفت. خیلی از دست پدر و مادرم عصبانی بودم. احساس می کردم که نه تنها من رو درک نمی کنند بلکه وجود من مایه عذاب اونهاست. نمی دونم شاید خیلی به این که کار من چه عواقبی می تونه داشته باشه فکر نکردم. تعداد زیادی دارو از جعبه داروها برداشتم و خوردم و بعد روی تخت دراز کشیدم. بعد از مدتی احساس کردم مادرم وارد اتاقم شد و من رو صدا زد. از صدای داد و بیداد مادرم تا انتقال به بیمارستان خاطرات پراکنده ای یادم هست. بعد از 2 روز که از بیمارستان مرخص شدم. روزهای بعد از اقدام به خودکشی هم برای من و هم خانواده ام خیلی روزهای سختی بود. از این که منشا ناراحتی اونها بودم خیلی ناراحت بودم. بعد از چند روز به اصرار خانواده ام به روانپزشک مراجعه کردم و برای درمان افسردگی دارو گرفتم. به تدریج حالم بهتر شد. رفتار پدر و مادرم هم خیلی تغییر کرده بود و من رو آزادتر می گذاشتند. فکر می کنم به همین دلیل بود که اعتماد بین ما بیشتر شد و من با اونها احساس راحتی بیشتری می کردم و توی خونه آرامش بیشتری داشتم. فکر می کنم همین موضوع بود که خیلی به بهتر شدن حالم کمک کرد. این که تونستم راحت باهاشون حرف بزنم بدون این که لازم باشه مرتب حساب پس بدم. اقدام به خودکشی من تجربه ای بود که برای همه ما خیلی سخت بود. الان چند سال از اون زمان گذشته. من کار نسبتا خوبی دارم، می تونم بگم که تقریبا از زندگیم راضی هستم. هنوز هم گاهی پیش میاد که ناامید باشم اما سعی می کنم جور دیگه ای به خودم کمک کنم. فعالیتم رو بیشتر کنم، به طور مرتب به روانپزشک مراجعه می کنم و سعی می کنم مشکلاتم رو بیش از اندازه بزرگ نکنم و با کوچکترین اتفاق خودم رو نبازم.
نشانی مطلب در وبگاه جمعیت علمی پیشگیری از خودکشی ایران:
http://iums.ac.ir/find.php?item=156.40892.79319.fa
برگشت به اصل مطلب